บทที่ 92 เลิกงานแล้ว

ปาริฉัตรยืนรอให้รถของธันวาออกไปก่อนจึงเดินอ้อมไปยังถนนอีกฝั่ง พร้อมพัฒน์จอดรถอยู่ตรงหัวมุมเดิม กระจกฝั่งคนขับลดลงเมื่อเธอเดินเข้าไปใกล้

“ให้ไปส่งไหมครับคุณปาริฉัตร”

หญิงสาวหยุดมองคนในรถ เขายังทำหน้าเรียบเหมือนตอนนั่งอยู่หัวโต๊ะประชุม แต่แววตาไม่ได้จริงจังตามไปด้วย

“ไม่ไปค่ะ นัดคนไว้แล้ว”

“นัดใครครับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ